Dit boek vraagt niet om gelezen te worden.
Het vraagt om binnen te komen.
Hoe de maan ruikt is geen verhaal dat je volgt,
maar een ruimte die je betreedt —
waar taal, beeld en gevoel elkaar afwisselen.
Het is een reis langs vrouwelijke archetypes,
liefde en bestemming,
geschreven op de grens van weten en herinneren.
Dit boek neemt je mee
in een verhaal over liefde, bestemming
en vrouwelijke archetypes.
Het spreekt niet het hoofd aan,
maar het geheugen van het lichaam.
Voor wie wil voelen
waar verbinding ontstaat
voorbij woorden.
“Stukje bij beetje komt mijn verhaal terug. Het verhaal dat ik probeerde te vergeten. Een verhaal over liefde en pijn. Ik was op de vlucht geweest voor mijn eigen levensverhaal. Maar ik werd teruggeroepen om mijn taak te vervullen. “
“Het was mijn roeping. Ik had het als kind al geweten, maar de liefde had me zo diep geraakt dat ik verdwaalde. Maar het was ook de liefde die me de weg terug hielp vinden. Die me hielp om mijn diepste lessen te leren.“
Dit is hoe het boek begint. Lezers beschrijven dit boek als:
- verstillend
- openend
- confronterend en zacht tegelijk
Het raakt lagen die voorafgaan aan analyse.
Het spreekt een innerlijk weten aan
dat niet rationeel is,
maar wel richtinggevend.
Dit resoneert bij wie:
- gevoelig is voor beeld, ritme en symboliek
- wil zakken uit het hoofd, in het lichaam
- verbinding zoekt met het vrouwelijke principe
- woorden wil ervaren als energie
Dit boek is geen uitleg.
Het is een ontmoeting.
Te lezen in één adem of in fragmenten. De meeste lezers worden meegenomen in de energie van het verhaal. Het verhaal brengt ze naar hun eigen onbewustzijn waardoor nieuwe inzichten ontstaan.
“Bijzonder om te merken hoe ik er in ‘zak’. Het heeft op mij een meditatief effect. Wat ik heel fijn vind….Het is voor mij het eerste boek waarbij de tekst/inhoud het aflegt tegen de cadans van de zinnen en de woorden die me raken in mijn buik en niet achter mijn ogen. Ik vind het leuk om het boek steeds tot me te nemen en dan als het ware even weg te zijn en te voelen. “
— anoniem (man)
Leesfragment (voor een stukje boek klik hier)
Ik kijk naar het water. Alles in mij wordt naar het water getrokken. Het is relatief licht. De maan is vol. Ze staat laag boven het water. Een kracht vanbuiten trekt aan me. Een kracht die sterker is dan ik. Het is de maan. Ze betovert me. Even maakt het me bang. Maar dan besef ik dat het mijn verlangen is en dat ik het verlangen de baas kan zijn. Ik, mijn ziel, de wil van mijn ziel is de baas. De kracht verandert naarmate ik me bewust word van mijn keuzemogelijkheid. Mijn verlangen wijst me de richting. Mijn hart vertelt me of die zuiver is, of het goed voor me is. En mijn geest geeft me helder inzicht.
Laat je via het verhaal van de jonge sjamaan Arendshart meenemen op reis. Verbreed je horizon, duik in de onderstroom en laat je meevoeren. Laat de wind in je oren fluisteren. Ga mee op reis door de krachtige natuur. Laat je meevoeren naar exotische bestemmingen, naar plekken waar je nog nooit geweest bent. Reis mee naar de sterren en ontdek de weg naar je bestemming. Leer vervolgens het doel en de route weer loslaten, zodat je de schatten op je weg kunt bewonderen. Je lotsbestemming ligt al vast. Je lessen zijn al voor je geboorte bepaald, maar je hebt de mogelijkheid je lot te transformeren naar de bestemming van je ziel.