Project Paradijs ontstond in een periode dat ik voelde dat het roer om moest. Toen ik voelde…de balans is weg, in mij en om me heen, werd er iets in me wakker. Er is iets anders nodig! Ik had wat anders nodig, en de samenleving ook. Ik geloof in dromen waarmaken en in mogelijkheden. Ik zeg niet dat het makkelijk is, maar het is een keuze die ik blijf kiezen!
Impact
Hoe kan ik de meeste impact maken
In het boek Project Paradijs neem ik je uitgebreid mee op reis op mijn zoektocht naar meer balans op aarde, die begon bij meer balans in mezelf.
Embodiment
Waarom je lichaam meer bepaalt dan je business strategie
We praten veel over impact.
Over visie, strategie en zichtbaarheid.
Maar wat als echte impact niet begint in je hoofd,
en ook niet in je plannen,
maar in je lichaam?
Luister
naar de stille stem (I)
Als ik luister naar de stille stem in mij, dan voel ik.
Dan weet ik.
Dan is er niets meer te bewijzen.
Niemand om te overtuigen.
Ik ben.
Dus ik besta.
Gisteren sprak ik een goede vriend. Iemand die mij al meer dan de helft van mijn leven kent.
Hij zei: “Ik volg je op LinkedIn. Je bent lekker bezig. Wie had gedacht dat we jou op Linkedin over planning & control en de PDCA-cyclus zouden horen? Maar… waar ben je nu eigenlijk precies mee bezig? ”
Ik lachte….verder lezen?
Luister
naar de stille stem (II)
Afgelopen week was de eerste bijeenkomst van de Betekenis Sprekersclub. En in aanloop daar naartoe verloor ik mijn stem. Ik werk graag met symboliek en stelde mezelf de vraag….wat in mij mag niet gehoord worden? Het antwoord…de stille stem, de stem die dat vertegenwoordigt wat niet gezegd mag worden, dat wat niet gehoord wil worden. Dat wat mensen gek vinden of vaag noemen of datgene wat niet gezien mag worden.
Vaak spreek ik juist dat uit wat niet gezegd mag worden. Ook als het niet zo handig is om dat te doen. Misschien wel juist dan. Maar hoe vaak heb ik die stille stem in mij onderdrukt? Hoe vaak heb ik het zachter gemaakt? De rauwe emotie onderdrukt die eronder lag?
Luister
naar de stille stem (III)
Lieve vrouw
Je bent niet je geschiedenis.
Je bent niet je rol.
Niet je patronen.
En je staat ook niet boven je geschiedenis.
Je bent erdoor gevormd.
En tegelijk ben jij degene die haar bewust kan herordenen.
Dat is geen romantisch proces.
Geen spirituele glitterlaag.
Het is evolutionair werk.
Werk dat nodig is omdat het zolang niet is gedaan.
Omdat wijsheid werd vergeten. Of misschien eerlijker: ontkend.
Je lichaam weet het nog.
Wat als je stopt met analyseren?
Wat als je begint met voelen?